Umocnienia w rejonie Żywca

     W 1939 roku, w rejonie miejscowości Żywiec rozpoczęto budowę systemu fortyfikacji stałych. Umocnienia te miały za zadanie zamknąć wszelkie przejścia przełęczami górskimi od granicy w głąb kraju. Do wybudowania umocnień zostali przewiezieni w rejon Żywca specjaliści wojskowi i inżynierowie cywilni z granicy wschodniej, z przerwanych prac na odcinka Polesie. Byli to ludzie z kilkuletnim doświadczeniem w budowie i projektowaniu schronów bojowych. W koncepcji ufortyfikowania Beskidu Zachodniego zamierzano zamknąć doliny rzek i ważniejszych potoków górskich punktami oporu:

- punkt oporu Węgierska Górka - dolina Soły - wybudowano jedynie 5 schronów z ogólnej liczby planowanych 16.

- punkty oporu Przyborów i Krzyżowa - dolina Koszarawy i potoku Krzyżówka - wybudowano jedynie 5 schronów z ogólnej liczby planowanych 10.

- punkty oporu Bystra, Skomielna, Jordanowo - dolina Skawy i wyjście z Kotliny Orawskiej - rozpoczęto prace przygotowawcze.

- punkt oporu w Rabie Niżnej - dolina Raby - rozpoczęto prace przygotowawcze.

We wschodniej części Beskidów wyznaczono tylko punkt oporu w Tylmanowej - dolina Dunajcu - wykonano tam jedynie prace przy budowie fortyfikacji polowych.