Punkt oporu Wizna

 

        WIZNA - miejscowość nad rzeką Narew. SGO "Narew" dowodzona przez gen. Czesława Młota-Fijałkowskiego obsadziła na wiosnę 1939 roku linię Narew - Biebrza z przedłużeniem ku Lasom Augustowskim. Cała pozycja obronna mająca ponad 200 km była podzielona na sześć odcinków: "Ostrołęka" (umocnienia dawnej zapory), "Nowogród" (budowany punkt oporu fortyfikacji stałych), "Łomża" (dawna twierdza), "Wizna" (budowany punkt oporu fortyfikacji stałych), "Osowiec" (dawna twierdza i punkt oporu fortyfikacji stałych "Goniądz"), "Augustów" (budowany punkt oporu fortyfikacji polowych). Budowie w tych miejscach punktów oporu sprzyjało ukształtowanie terenu. Jednym z nich był punkt oporu "Wizna". Narew tworzy tu charakterystyczne kolano, a teren dookoła jest bagienny. Budowany odcinek fortyfikacji stałych od Maliszewa po Kołodzieje liczył 9 km. i był przedzielony rzeką Narew na część północną "Giełczyn" i południową "Góra Strękowa". Umocnienia w tym rejonie rozpoczęto wznosić po koniec czerwca 1939 roku. Do chwili wybuch wojny zostało wybudowanych 16 obiektów. Schrony te nie były ukończone. Trzon pozycji głównej stanowiło 6 ciężkich schronów. Pozycję główną uzupełniono 6 małymi schronami biernymi. 2 małe schrony bojowe zostały wybudowane w załamaniu grobli na pozycji wysuniętej i 2 lekkie nad samą rzeką. Pozycja wysunięta, zwana czatą oddalona była od sił zasadniczych o niespełna 5 km. Dowódcą całego odcinka od 2 września był 31 letni kpt. Władysław Raginis. Walki o "Wiznę" trwały od 6 września do 10 września kiedy to obrońcy ostatniego schrony poddali się. Ich dowódca  nie złożył broni, zgodnie ze swoim ostatnim meldunkiem: "pozycji nie opuszczę" wysadził się w swoim schronie wiązką granatów. W dniu dzisiejszym w rejonie Wizny można oglądać jedynie ruiny schronów bojowych. Po zakończeniu wojny, pod koniec lat 40 zostały wysadzone. Miejsce tragicznej śmierci kpt. Władysława Raginisa upamiętnione jest dzisiaj symboliczną tablicą ku jego czci.

 

schron pozycji Wizna  tablica pamiątkowa